Over Karlijn
Ik weet hoe het is om niet geloofd te worden door je eigen lichaam en door het systeem daaromheen.
Niet zo aanstellen. Dat gaat wel over
Op mijn zestiende kreeg ik ernstige rugklachten. De boodschap was simpel: “Niet zo aanstellen. Dat gaat wel over.”
Het ging niet over.
Ik probeerde alles, van fysiotherapie tot chiropractie, van acupunctuur tot injecties.
Tot het niet meer ging en een operatie de enige optie was.
Zeven jaar later gebeurde het opnieuw. Wéér een hernia. Wéér een operatie.
En daarna bleven de klachten aanhouden.
Pas veel later viel het kwartje.
Er was niks kapot, maar niemand keek naar het geheel.
Wat ik toen nog niet wist, en nu wel
Achteraf zie ik het patroon haarscherp.
Mijn klachten laaiden steeds op in periodes van druk, spanning en verantwoordelijkheid:
afstuderen, starten van mijn eigen praktijk en andere grote levenskeuzes.
De zorg keek naar mijn rug. Niet naar mijn zenuwstelsel of naar mijn ademhaling. En al helemaal niet naar hoe mijn lichaam veiligheid of dreiging ervoer.
En dát is precies waar het nu nog steeds misgaat.
De huidige zorg is in mijn ogen te eenzijdig. We behandelen symptomen met een pil, een zalf of het advies “doe maar rustig aan”.
Terwijl het lichaam soms juist iets anders nodig heeft:
beweging in plaats van vermijding
prikkeling in plaats van bescherming
leren dat het weer veilig is
Niet door te forceren maar door het systeem opnieuw te trainen.
één systeem
Waarom ik doe wat ik doe
Ik had gehoopt dat iemand mij dit had kunnen leren, maar die persoon kwam niet.
Dus heb ik zelf keuzes gemaakt in opleidingen en in verdieping, en vooral in mijn manier van werken.
Ik ontdekte:
- fysiotherapie alleen is niet voldoende
- psychologie alleen is niet voldoende
- ademhaling alleen is niet voldoende
Herstel vraagt om samenhang.
a d e m – bewustzijn – beweging
Niet als losse onderdelen, maar als één systeem.
Hoe ik werk
Mijn therapie is niet altijd comfortabel. Wel eerlijk en effectief.
Ik draai niet om de kern heen.
Ik kijk niet alleen naar wat pijn doet, maar naar waarom het systeem vastloopt.
Soms betekent dat vertragen en soms betekent dat juist doorgaan, zodat je lichaam opnieuw leert dat het veilig is.
Geen quick fixes.
Waar ik voor sta
Omdat een lichaam pas herstelt als het zich weer veilig voelt om te bewegen, te ademen en te leven.